گال چیست علائم آن کدام است و چگونه درمان می شود؟

مرور کلی

گال چیست؟

یک مایت باعث این بیماری پوستی شایع می‌شود. این حشره هشت پا که مایت خارش انسان نامیده می‌شود، آنقدر کوچک است که نمی‌توانید آن را روی پوست ببینید. افراد زمانی به گال مبتلا می‌شوند که مایت برای زندگی و تغذیه به لایه بالایی پوست نفوذ می‌کند. وقتی پوست به مایت واکنش نشان می‌دهد، بثورات بسیار خارش‌دار ایجاد می‌شود.

این مایت می‌تواند از فرد آلوده به فرد دیگر منتقل شود. اکثر افراد از طریق تماس مستقیم پوست به پوست به گال مبتلا می‌شوند. در موارد کمتری، افراد مایت‌ها را از وسایل آلوده مانند رختخواب، لباس و مبلمان دریافت می‌کنند. این مایت می‌تواند حدود سه تا چهار روز بدون تماس با انسان زنده بماند. در سراسر جهان، سالانه میلیون‌ها مورد ابتلا به گال وجود دارد.

هر کسی می‌تواند به گال مبتلا شود. این بیماری افراد را در هر سن، نژاد و سطح درآمدی مبتلا می‌کند. افرادی که بسیار تمیز و مرتب هستند نیز می‌توانند به گال مبتلا شوند. این بیماری به راحتی در خانه‌های سالمندان و مراکز مراقبت‌های ویژه شیوع پیدا می‌کند. خبر خوب این است که یک متخصص پوست می‌تواند با موفقیت گال را تشخیص داده و درمان کند. با درمان‌های امروزی، گال فقط باعث ناراحتی کوتاه مدت می‌شود.

علائم و نشانه‌های گال چیست؟

پس از اینکه مایت به پوست نفوذ کرد، مدتی طول می‌کشد تا علائم و نشانه‌ها ظاهر شوند. اگر قبلاً به گال مبتلا شده باشید، خارش معمولاً ظرف یک تا چهار روز شروع می‌شود. وقتی فردی قبلاً به گال مبتلا نشده باشد، بدن او برای ایجاد واکنش به مایت به زمان نیاز دارد. بروز علائم می‌تواند دو تا شش هفته طول بکشد.

علائم و نشانه‌های گال عبارتند از:

• خارش، عمدتاً در شب: خارش شایع‌ترین علامت است. خارش می‌تواند آنقدر شدید باشد که فرد را در شب بیدار نگه دارد.
• جوش: بسیاری از افراد به جوش‌های گال مبتلا می‌شوند. این جوش‌ها باعث ایجاد برآمدگی‌های کوچکی می‌شوند که اغلب یک خط تشکیل می‌دهند. این برآمدگی‌ها می‌توانند شبیه کهیر، گزش‌های کوچک، گره‌های زیر پوست یا جوش باشند. برخی افراد دچار لکه‌های پوسته‌دار می‌شوند که شبیه اگزما هستند.
• زخم‌ها: خاراندن بثورات خارش‌دار می‌تواند باعث ایجاد زخم شود. عفونت می‌تواند در زخم‌ها ایجاد شود.
• پوسته‌های ضخیم روی پوست: پوسته‌ها زمانی تشکیل می‌شوند که فرد به نوع شدیدی از گال به نام گال پوسته‌دار مبتلا شود. نام دیگر گال پوسته‌دار، گال نروژی است. با وجود کنه‌های زیاد که در پوست لانه می‌کنند، بثورات و خارش شدید می‌شود. اطلاعات بیشتر در مورد گال پوسته‌دار را در زیر خواهید یافت.

خارش شدید می‌تواند منجر به خاراندن مداوم شود. با خاراندن مداوم، عفونت می‌تواند ایجاد شود. خاراندن بی‌وقفه حتی می‌تواند منجر به سپسیس شود، یک بیماری گاهی اوقات تهدیدکننده زندگی که با ورود عفونت به خون ایجاد می‌شود.

گال می‌تواند در هر جایی از پوست ایجاد شود. با این حال، کنه‌ها ترجیح می‌دهند در قسمت‌های خاصی از بدن لانه کنند. رایج‌ترین مکان‌هایی که دچار خارش و بثورات پوستی می‌شوند عبارتند از:

• دست‌ها: کنه‌ها دوست دارند در پوست بین انگشتان و اطراف ناخن‌ها لانه کنند.
• بازوها: کنه‌ها آرنج و مچ دست را دوست دارند.
• پوستی که معمولاً با لباس یا جواهرات پوشیده می‌شود: باسن، خط کمربند، آلت تناسلی و پوست اطراف نوک سینه‌ها مکان‌های احتمالی برای لانه کردن کنه‌ها هستند. کنه‌ها همچنین دوست دارند در پوستی که با دستبند، بند ساعت یا انگشتر پوشیده شده است، لانه کنند.

در بزرگسالان، کنه‌ها به ندرت در پوست بالای گردن لانه می‌کنند.

گال در کودکان

بعضی از کودکان دچار گال گسترده می‌شوند. بثورات گال می‌تواند بیشتر بدن را بپوشاند. حتی کف دست، پا و پوست سر کودک نیز می‌تواند آلوده به کنه باشد.

در نوزادان، بثورات اغلب در کف دست و پا ظاهر می‌شود. نوزادانی که گال دارند بسیار تحریک‌پذیر هستند و اغلب نمی‌خواهند غذا بخورند یا بخوابند. کودکان نیز اغلب بسیار تحریک‌پذیر هستند. خارش می‌تواند آنها را در شب بیدار نگه دارد.

گال پوسته‌دار

که به آن گال نروژی نیز گفته می‌شود، نوع شدیدی از گال است. افرادی که به گال پوسته‌دار مبتلا هستند، ۱۰۰ یا حتی ۱۰۰۰ کنه روی پوست خود دارند. در مقایسه، اکثر افرادی که به گال مبتلا می‌شوند، ۱۵ تا ۲۰ کنه روی پوست خود دارند.

گال پوسته‌دار در افرادی که به دلیل بیماری سیستم ایمنی ضعیفی دارند، سالمندان و افرادی که در آسایشگاه‌ها زندگی می‌کنند، ایجاد می‌شود. گال پوسته‌دار زمانی ایجاد می‌شود که بدن فرد نمی‌تواند در برابر کنه‌ها مقاومت کند. بدون مقاومت، کنه‌ها به سرعت تکثیر می‌شوند.

نشانه رایج گال پوسته‌دار، پوسته‌های گسترده روی پوست است. این پوسته‌ها ضخیم هستند، هنگام لمس به راحتی خرد می‌شوند و به رنگ خاکستری به نظر می‌رسند. گاهی اوقات پوسته‌ها در یک یا چند ناحیه از بدن مانند پوست سر، پشت یا پاها ظاهر می‌شوند.

چه کسی مبتلا می‌شود و چه کسی باعث می‌شود؟

چه کسی به گال مبتلا می‌شود؟

هر کسی می‌تواند به گال مبتلا شود. از آنجا که تماس پوست به پوست رایج‌ترین راه ابتلا به گال است، افراد زیر به ویژه مستعد ابتلا به آن هستند:

• کودکان
• مادران کودکان خردسال
• جوانان فعال جنسی
• ساکنان خانه‌های سالمندان، خانه‌های سالمندان و مراکز مراقبت‌های ویژه
• بیماران بستری

داشتن سیستم ایمنی ضعیف نیز خطر ابتلا به گال را افزایش می‌دهد. سالمندان و افرادی که به دلیل بیماری‌هایی مانند HIV/AIDS، لنفوم یا لوسمی سیستم ایمنی ضعیفی دارند، در معرض خطر بیشتری هستند. افرادی که پیوند عضو انجام داده‌اند نیز در معرض خطر بیشتری هستند.

گال پوسته‌دار به ویژه مسری است. پوسته پر از مایت می‌تواند بریزد. این پوسته ریخته شده می‌تواند غذا و محافظت برای مایت‌ها فراهم کند و به آنها اجازه دهد تا یک هفته بدون تماس با انسان زندگی کنند.

گال در بین افراد ساکن خانه‌های سالمندان و مراکز مراقبت‌های ویژه به یک مشکل رایج در ایالات متحده تبدیل شده است. ساکنان اغلب برای انجام کارهای روزانه به کمک نیاز دارند، بنابراین تماس مکرر پوست به پوست وجود دارد. گال می‌تواند به کادر پرستاری سرایت کند. سپس کارکنان می‌توانند گال را به سایر ساکنان منتقل کنند. این اتفاق می‌تواند به سرعت رخ دهد.

گال می‌تواند زمانی که افراد هیچ علامت یا نشانه‌ای ندارند، گسترش یابد. فردی که هرگز گال نداشته است، اغلب به مدت دو تا شش هفته هیچ علامت یا نشانه‌ای ندارد.

علت گال چیست؟

مایت خارش انسان باعث گال می‌شود. افراد زمانی که مایت در پوست لانه می‌کند، به گال مبتلا می‌شوند. شما می‌توانید از طریق موارد زیر به گال مبتلا شوید:

• تماس مستقیم پوست به پوست
• تماس با یک شیء آلوده مانند حوله، ملافه یا مبلمان روکش‌دار

شما نمی‌توانید از حیوانی که گال دارد به گال مبتلا شوید. فقط انسان‌ها به این نوع گال مبتلا می‌شوند.

بیشتر افراد از طریق دست دادن یا بغل کردن به گال مبتلا نمی‌شوند. تماس پوست به پوست باید طولانی‌تر باشد تا یک مایت از فردی به فرد دیگر منتقل شود. بزرگسالان اغلب از طریق تماس جنسی به گال مبتلا می‌شوند.

تشخیص و درمان

متخصصان پوست چگونه گال را تشخیص می‌دهند؟

یک متخصص پوست اغلب می‌تواند با معاینه چشمی پوست بیمار از سر تا پا، گال را تشخیص دهد.

برای اطمینان از ابتلای بیمار به گال، ممکن است مقداری از پوست را بردارد. این کار بدون درد است. متخصص پوست شما پوست را روی یک اسلاید شیشه‌ای قرار می‌دهد و اسلاید را زیر میکروسکوپ بررسی می‌کند. اگر متخصص پوست شما کنه‌های گال یا تخم‌های آنها را ببیند، مطمئناً شما گال دارید.

متخصصان پوست چگونه گال را درمان می‌کنند؟

برای خلاص شدن از شر گال، درمان ضروری است. داروهایی که گال را درمان می‌کنند فقط با نسخه پزشک در دسترس هستند.

چه کسی به درمان نیاز دارد؟

فرد مبتلا به گال و هر کسی که با آن فرد تماس نزدیک داشته است، نیاز به درمان دارند. حتی افرادی که هیچ علامت یا نشانه‌ای ندارند نیز باید درمان شوند. این تنها راه برای جلوگیری از شیوع مجدد گال در هفته‌های بعد است. افرادی که باید درمان شوند عبارتند از:

• هر کسی که با فرد زندگی می‌کند
• شرکای جنسی اخیر

اکثر افراد را می‌توان با دارویی که روی پوست خود می‌مالند، درمان کرد. این داروها اغلب روی تمام پوست از گردن به پایین استفاده می‌شوند. نوزادان و کودکان خردسال اغلب به درمان پوست سر و صورت خود نیز نیاز دارند. متخصص پوست دستورالعمل‌های خاصی را برای رعایت ارائه می‌دهد.

بیشتر داروها قبل از خواب استفاده می‌شوند. سپس دارو پس از بیدار شدن بیمار شسته می‌شود. ممکن است لازم باشد این فرآیند را یک هفته بعد تکرار کنید.

رعایت دستورالعمل‌های متخصص پوست بسیار مهم است. درمان پوست بیشتر از مقدار توصیه شده می‌تواند بثورات و خارش را بدتر کند.

داروهایی که ممکن است تجویز شوند عبارتند از:

• کرم پرمترین (5%): این دارو که اغلب برای درمان گال تجویز می‌شود، توسط FDA برای درمان بیماران 2 ماهه و بالاتر و زنان باردار تأیید شده است.
• کرم یا لوسیون کروتامیتون (10%) : این دارو که برای درمان گال در بزرگسالان تأیید شده است، معمولاً نیاز به دو بار استفاده دارد. شما 24 ساعت پس از اولین بار، دومین بار را استفاده می‌کنید.
• لوسیون بنزیل بنزوات (25%): این دارو ممکن است برای درمان گال پوسته پوسته شده استفاده شود.
• اسپینوزاد مایع (0.9%): این دارو که برای درمان شپش سر نیز تأیید شده است، درمان جدیدتری برای گال است. این دارو برای درمان گال در بیماران 4 سال به بالا تأیید شده است.
• پماد گوگرد (5% – 10%): اگرچه بسیاری از بیماران از بوی آن خوششان نمی‌آید، اما این درمان را می‌توان در نوزادان زیر 2 ماه استفاده کرد.
• لوسیون لیندان (1%): اگرچه FDA برای درمان گال تأیید کرده است، اما این دارو معمولاً فقط زمانی استفاده می‌شود که سایر درمان‌های گال مؤثر نباشند. نباید در دوران بارداری یا شیردهی استفاده شود.

درمان گال گسترده

گال‌هایی که بخش زیادی از بدن را پوشانده‌اند و گال‌های پوسته‌دار اغلب به داروی قوی‌تری نیاز دارند. بیماری که به این نوع گال مبتلا است، ممکن است برای درمان گال، ایورمکتین تجویز کند. این دارو را می‌توان برای کودکان و بیمارانی که HIV مثبت هستند تجویز کرد. برخی از بیماران فقط به یک دوز نیاز دارند، اما بسیاری برای درمان گال باید دو یا سه دوز مصرف کنند. قرص‌ها معمولاً هر دو هفته یک بار مصرف می‌شوند.

وقتی گال افراد زیادی را در خانه سالمندان، مراکز مراقبت‌های ویژه و سایر مراکز آلوده می‌کند، ممکن است ایورمکتین برای همه افرادی که در معرض خطر ابتلا به گال هستند تجویز شود.

درمان علائم و نشانه‌های دیگر

برخی از بیماران به درمان‌های دیگری نیز نیاز دارند. متخصص پوست شما ممکن است موارد زیر را تجویز کند:

• آنتی‌هیستامین: برای کنترل خارش و کمک به خواب شما.
• لوسیون پراموکسین: برای کنترل خارش.
• آنتی‌بیوتیک: برای از بین بردن عفونت.
• کرم استروئید: برای تسکین قرمزی، تورم و خارش.

نتیجه درمان

درمان می‌تواند مایت‌ها را از بین ببرد، علائمی مانند خارش را از بین ببرد و عفونتی را که ایجاد شده است درمان کند. در چند روز تا یک هفته اول، بثورات و خارش می‌تواند در طول درمان بدتر شود. در عرض چهار هفته، پوست شما باید بهبود یابد.

اگر پوست شما در عرض ۴ هفته بهبود نیافته باشد، ممکن است هنوز مایت داشته باشید. برخی از افراد برای خلاص شدن از شر مایت‌ها باید دو یا سه بار درمان شوند. حتماً برای درمان به متخصص پوست خود مراجعه کنید. هرگز نباید از گال‌کش‌هایی که برای درمان محصولات کشاورزی یا دام استفاده می‌شوند، استفاده کنید.

افرادی که به گال پوسته‌دار، که به گال نروژی نیز معروف است، مبتلا می‌شوند، اغلب برای خلاص شدن از شر کنه‌ها به درمان‌های مکرر نیاز دارند.

برای خلاص شدن از شر کنه‌ها و جلوگیری از ابتلای مجدد به گال، باید کاری بیش از درمان پوست یا مصرف قرص انجام دهید. برای خلاص شدن از شر کنه‌هایی که ممکن است از پوست شما جدا شده باشند، باید لباس‌ها، ملافه‌ها و حوله‌ها را بشویید. همچنین باید کل خانه خود را جاروبرقی بکشید.

نکاتی برای مدیریت گال

مایتی که باعث گال می‌شود، مقاوم است. این نکات می‌تواند به شما در خلاص شدن از شر مایت‌ها کمک کند.

1. اگر فکر می‌کنید گال دارید، از مراجعه به متخصص پوست خجالت نکشید. برخی از افراد به دنبال کمک پزشکی نیستند زیرا احساس می‌کنند این موضوع تأثیر بدی بر آنها می‌گذارد. این درست نیست. افرادی که بسیار تمیز و مرتب هستند نیز می‌توانند به گال مبتلا شوند. افراد در هر سن، نژاد و سطح درآمدی به گال مبتلا می‌شوند.
2. هر کسی که با او در تماس نزدیک بوده‌اید، نیاز به درمان دارد. گال بسیار مسری است. اگر تحت درمان قرار بگیرید و افرادی که با آنها زندگی می‌کنید یا با آنها در تماس نزدیک هستید، درمان نشوند، ممکن است دوباره به مایت مبتلا شوید. افراد برای داشتن مایت روی پوست خود نیازی به داشتن علائم و نشانه‌های گال ندارند. کسی که هرگز گال نداشته است، ممکن است دو تا شش هفته هیچ علامتی نداشته باشد.
3. اگر متخصص پوست شما دارویی را برای شما تجویز کرد که باید روی پوست خود بمالید، حتماً قبل از استفاده از دارو، حمام کنید یا دوش بگیرید. سپس باید دارو را روی پوست تمیز و خشک ماساژ دهید. دارو باید 8 تا 14 ساعت روی پوست بماند. سپس دارو را می‌شویید. به همین دلیل، اکثر افراد دارو را قبل از خواب استفاده می‌کنند و صبح آن را می‌شویند.
4. دارو را از گردن تا انگشتان پا بمالید. این شامل تمام پوست بین گردن و انگشتان پا می‌شود – پوست اطراف ناخن‌ها، چین بین باسن و پوست بین انگشتان پا. نوزادان، کودکان و سالمندان اغلب نیاز به درمان پوست سر، شقیقه‌ها و پیشانی خود دارند. هرگز نباید دارو را روی بینی، لب‌ها، پلک‌ها و همچنین اطراف چشم‌ها یا دهان بمالید.
5. اگر پس از استفاده از دارو دست‌های خود را می‌شویید، حتماً دوباره دارو را روی دست‌های خود بمالید. مایت‌ها دوست دارند در دست‌ها لانه کنند، بنابراین درمان دست‌ها مهم است. حتماً دارو را روی پوست بین انگشتان خود بمالید.
6. روزی که درمان را شروع می‌کنید، لباس‌ها، ملافه‌ها، حوله‌ها و دستمال‌های خود را بشویید. مایت‌ها می‌توانند چند روز بدون پوست انسان زنده بمانند. اگر مایتی زنده بماند، ممکن است دوباره به گال مبتلا شوید. برای جلوگیری از این امر، باید لباس‌ها، ملحفه‌ها، روتختی‌ها، پتوها، حوله‌ها و سایر اقلام را بشویید. هنگام شستشو حتماً این دستورالعمل‌ها را رعایت کنید:
   • تمام اقلام را در ماشین لباسشویی و با استفاده از داغ‌ترین آب ممکن بشویید.
   • پس از شستشو، همه چیز را در خشک‌کن با استفاده از تنظیمات داغ خشک کنید.
   • اگر نمی‌توانید چیزی را در ماشین لباسشویی بشویید و سپس در خشک‌کن خشک کنید، آن را به خشکشویی ببرید یا حداقل به مدت یک هفته در کیسه پلاستیکی قرار دهید.
   • اقلامی که بیش از ۱ هفته با پوست شما تماس نداشته‌اند، معمولاً نیازی به شستشو ندارند. اگر مطمئن نیستید که آیا در طول هفته گذشته لباسی پوشیده‌اید یا از چیزی استفاده کرده‌اید، حتماً آن را بشویید و خشک کنید.
7. در روزی که درمان را شروع می‌کنید، تمام خانه خود را جاروبرقی بکشید. فرش‌ها، قالیچه‌ها و تمام مبلمان روکش‌دار را جاروبرقی بکشید.
8. حیوانات خانگی خود را درمان نکنید. مایت خارش انسان نمی‌تواند روی حیوانات زنده بماند. حیوانات خانگی نیازی به درمان ندارند.

منابع: انجمن آکادمی پوست آمریکا(AAD)

Chosidow O. “Clinical practices. Scabies.” N Engl J Med 2006; 354: 1718-27.

Habif, Campbell, Chapman, et al. In: Dermatology DDxDeck. 2006. China. Mosby Elsevier. Card #92: “Scabies.”

Jacobson CC, Abel EA. “Parasitic infestations.” J Am Acad Dermatol 2007; 56: 1026-43.

Steen CJ, Carbonaro PA, Schwartz RA. “Arthropods in dermatology.” J Am Acad Dermatol 2004; 50: 819 42, quiz 42-4.

Stone SP, Goldfarb JN, et al. “Scabies, other mites, and pediculosis.” In: Wolff K, Goldsmith LA, et al. Fitzpatrick’s Dermatology in General Medicine (seventh edition). McGraw Hill Medical, New York, 2008:2019-2032.

Czelusta A, Yen-Moore A, Van der Straten M et al. An overview of sexually transmitted diseases. Part III. Sexually transmitted diseases in HIV-infected patients. J Am Acad Dermatol 2000; 43: 409-32; quiz 33-6.

Czelusta A, Yen-Moore A, Van der Straten M et al. An overview of sexually transmitted diseases. Part III.

Sexually transmitted diseases in HIV-infected patients. J Am Acad Dermatol 2000; 43: 409-32; quiz 33-6.

Habif, Campbell, Chapman, et al. In: Dermatology DDxDeck. 2006. China. Mosby Elsevier. Card #92: Scabies.

Jacobson CC, Abel EA. Parasitic infestations. J Am Acad Dermatol 2007; 56: 1026-43.

Centers for Disease Control. “Scabies: Medications.” Last accessed August 2, 2017.

Chosidow O. Clinical practices. “Scabies.” N Engl J Med 2006; 354: 1718-27.

Elston DM. “Controversies concerning the treatment of lice and scabies.” J Am Acad Dermatol 2002; 46: 794-6.

Seiler JC, Keech RC, et al. “Spinosad at 0.9% in the treatment of scabies: Efficacy results from 2 multicenter, randomized, double-blind, vehicle-controlled studies.” J Am Acad Dermatol. 2022;86(1):97-103.

Steen CJ, Carbonaro PA, Schwartz RA. “Arthropods in dermatology.” J Am Acad Dermatol 2004; 50: 819-42, quiz 42-4.

Thomas C, Coates et al. “Ectoparasites: Scabies.” J Am Acad Dermatol. 2020;82(3):533-48.